ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

Ο σεβασμός των πεζών σε όλο του το μεγαλείο.
Ντροπή και αίσχος.
Παράδειγμα: Λ.Κατσώνη 165 & Αγ. Αναργύρων.
ΔΥΣΤΥΧΏΣ, ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΕΖΟΥΣ.
ΚΡΙΜΑ.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΕΣΣΛΙΝΓΚΕΝ

Από χθες που ήρθα ο καιρός τυπικός Γερμανικός.
Μουντάδα και ψιλόβροχο.
1 εώς 5 η θερμοκρασία.
Πολύ ωραία, καιρός για βόλτα.
Δε μπόρεσα να πάω στο Μόναχο.
Γκαντεμιά, απεργία σιδηρόδρομων.
Με το αυτοκίνητο δε θα άντεχα 5 ώρες πηγαινέλα.
Από 2.30 το πρωί ξύπνιος.... μπα...
Κρίμα, ήταν καλή ευκαιρία.
Τι να κάνουμε, συμβαίνουν κι αυτά.
Κατά τ' άλλα όλα σε τάξη.
Τα καταφέρνουν καλά εδώ.
Μήπως είναι καιρός ν' αρχίσω να σκέφτομαι μετανάστευση.
Πολύ κρύο γαμώτο.
Άντε, Δευτέρα γυρνάω.
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Λοιπόν επειδή βαρέθηκα να εκνευρίζομαι με το κάθε στραβό κι ανάποδο συμβαίνει γύρω μου στο ελλαδιστάν αποφάσισα να γράφω στο μπλογκ μου για ότι κουφό βλέπω και να εκτονώνομαι।
Ακόμα και φωτογραφίες θ΄ανεβάζω όποτε μπορώ।
Ας αρχίσω απο το μεσημεριανό δρομολόγιο μου।
Περιστέρι।
Μαραθωνοκάμπου και Παλαιάς Καβάλας।
Στο εικοσάλεπτο που είμαι στο γραφείο -είναι στα δέκα μέτρα από τη διασταύρωση- το τι βρίσιμο, μούτζωμα ,φρενάρισμα και κορνάρισμα πέφτει δε περιγράφεται।
Τα τροχαία είναι καθημερινό φαινόμενο।
Όλα αυτά λόγω βλακώδους σήμανσης σε συνδυασμό με ανόητους οδηγούς που το στοπ της Μαραθωνοκάμπου νομίζουν ότι είναι διακοσμητικό।
Είναι όντως μια δύσκολη διασταύρωση από πλευράς ορατότητας।
Η αλλαγή του στοπ και η σωστή τοποθέτηση του κατόπτρου-τώρα δείχνει άλλαντάλον- θα βοηθούσε τη κατάσταση।
Τη βλακεία του έλληνα οδηγού δε τη σώζει τίποτα।
Ποιός θ' ασχοληθεί? Η ανύπαρκτη τροχαία। Καλά τώρα..... χα!χα!χα!
Μπροστά τους κάνεις τα αίσχη κι αυτοί ποτίζουν τα φυτά।
Το μπλογκ είναι ανοικτό σε κάθε είδους καταγγελία।
Με στοιχεία , αριθμούς και ονόματα।
Ας μη κρυβόμαστε।
ΑΙ ΣΙΧΤΙΡ.

ΤΑΞΙΔΙΑ

Ταξίδια। Προορισμοί। Εικόνες της Ελλάδας και του κόσμου। Ωραία αίσθηση η προσμονή του άγνωστου। Καινούργιοι δρόμοι και αναμνήσεις που μένουν। Οι πιο πολλοί παίρνουν ζωή από μια πετυχημένη έξοδο έστω και μικρή। Τι χρειάζεται όμως μία "απόδραση" για να μείνει αξέχαστη? Εκτός από τον ίδιο το προορισμό βασική προυπόθεση είναι η παρέα। Αλλά εγώ θα επιμείνω στον στόχο। Το τι αρέσει στο καθένα είναι χάος। Υπάρχουν κάποια στανταρ όμως, για όλους। Και εδώ έρχεται η ιδέα। Καλά είναι τα ταξιδιάριακα βιβλία και οι χάρτες। Αλλά μπορούμε να αλληλοβοηθηθούμε। Να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας। Εγώ έχω πάει εκεί και έχω να προτείνω αυτά κι εσύ κάτι ανάλογο। Κακοτοπιές υπάρχουν παντού και μπορούμε να τις περιορίσουμε। Υπάρχουν κρυφά πράγματα για κάθε τόπο που δε τα γράφει κανένα βιβλίο, εσύ ομως μπορεί να ξέρεις। Πως θα γίνει αυτή η επικοινωνία πρέπει να βρούμε। ΚΑΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΤΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΣΙΓΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΙΣΚΑ ΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΠΟ? ΠΙΕΣΗ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ? ΧΑ ΧΑ.ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ? ΟΥΤΕ ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ ΔΕ ΜΠΟΡΩ. Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΗ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ.
ΠΟΙΑ ΚΥΡΑ ΚΑΤΙΝΑ ΑΧΟΛΕΙΤΑΙ Μ'ΑΥΤΑ ΤΩΡΑ. ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ,ΠΟΣΟΥΣ, ΧΙΛΙΟΥΣ, ΤΡΕΙΧΙΛΙΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ. ΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΤΕ? ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΠΑΖΑ.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

Άραγε ποιες είναι ή καλύτερα πρέπει να είναι οι προτεραιότητες της κοινωνίας μας και οι γραμμές που θα κινηθεί η πολιτική ηγεσία διεθνώς।
Σίγουρα πολλές।
Πρώτη όμως πρέπει να είναι η σωτηρία του πλανήτη που ζούμε।
Τα περισσότερα θέματα που μας βασανίζουν θεωρητικά μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε।
Η υγεία, η παιδεία, το ασφαλιστικό, οι υποδομές κτλ είναι πράγματα που μεσοπρόθεσμα μπορούμε να τα λύσουμε। Υπάρχουν χώρες που μπορούν να δώσουν το παράδειγμα στις υπόλοιπες।
Η καταστροφή του περιβάλλοντος όμως είναι το μέγα αγκάθι για όλους।
Δεν έχει σύνορα। Μεμονωμένα δεν μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα।
Χρειάζεται μια παγκόσμια πολιτική απόφαση που να δεσμεύει τους πάντες।
Ουτοπικό του κερατά μου ακούγεται αυτό।
Οπότε μάλλον πρέπει να αρχίσουμε σε ατομικό επίπεδο।
Μόνοι μας κάθε μέρα βγάζουμε τα μάτια μας।
Όλα στο βωμό της καλοπέρασης και της επίδειξης।
Υπερκαταναλώνουμε, μολύνουμε και ούτε καν το σκεφτόμαστε।
Ούτε καν την απλή κίνηση ν' αλλάξουμε τις λάμπες πυράκτωσης με λιγότερο ενεργοβόρες δε κάνουμε।
Δε περπατάμε ούτε μέχρι το περίπτερο, παίρνουμε το αμάξι κι αυτό πολλών κυβικών για να είμαστε πιο μάγκες।
Τα παιδιά μας όμως τα υπεραγαπάμε και τα υπερπροστατεύουμε για να τα παραδώσουμε αύριο σ' ένα πλανήτη που θα τα σκοτώσει, αν και ήδη το κάνει.
Μπράβο σε μας τους υποκριτές.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ή ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ?